Ik weet niet wat ik wil. Of toch wel?
Wat ik vaak zie gebeuren in gesprekken met mensen die voelen dat hun werk niet meer volledig klopt, is dat vroeg of laat hetzelfde naar boven komt:
‘Zo wil ik niet blijven doorgaan.’
‘Ik wil het anders.’
Maar wanneer de vraag komt hoe dat ‘anders’ er dan uitziet, wordt het stil.
Of er volgt: ‘Ik weet het niet’.
Dat is meestal het moment waarop ik niet verder ga doorvragen.
Integendeel.
Ik vertraag.
Ik laat stilte zijn werk doen.
Ik nodig uit om stil te staan bij wat dieper vanbinnen leeft.
En dan gebeurt er altijd iets opvallends.
Er komt iets naar boven.
Iets waar ze energie van krijgen.
Iets waar ze stiekem van dromen.
Iets waar ze nieuwsgierig naar zijn.
Een idee.
Een verlangen.
De energie verandert.
Ze gaan rechter zitten.
Ze beginnen te stralen.
Ze glimlachen.
Ze praten sneller.
Levendiger.
Heel even, want dan gebeurt het.
Dan komt ‘Ja, maar…’
Ja, maar dat is niet mogelijk in mijn job.
Ja, maar ik moet aan mijn gezin denken.
Ja, maar ik heb daar geen tijd en energie voor.
Ja, maar ik weet niet of mij dat gaat lukken.
Ja, maar dan moet ik helemaal opnieuw beginnen.
Het idee waar ze net nog heel enthousiast over vertelden is amper uitgesproken, of er komt meteen een uitleg waarom het niet kan.
En dat is meestal waarom je vastloopt.
Niet omdat je niet weet wat je wil.
Maar omdat je geen ruimte geeft aan wat er echt in je leeft.
Elk idee, elk verlangen dat afwijkt van wat je vandaag kent, wordt meteen gevolgd door een ‘ja, maar’.
En als je dat vaak genoeg doet,
ga je steeds meer geloven dat er geen andere opties zijn,
ga je jezelf kleiner maken dan je bent,
ga je steeds vaker kiezen voor wat veilig voelt in plaats van wat klopt,
en ga je blijven waar je bent, ook al voelt het al lang niet meer juist.
Je beperkt niet alleen je mogelijkheden, maar ook jezelf.
Hoe vaak duw jij wat er echt in je leeft weg met een ‘ja, maar’?
En wat zou er gebeuren als je dat niet meteen deed?
Als je niet meteen op zoek ging naar alle redenen waarom het niet kan, maar eerst nieuwsgierig werd naar waarom dit idee of verlangen je raakt.
Waarom je ervan begint te stralen.
En wat het je vertelt over wat je eigenlijk echt wil.
Dit is iets waar we in het Zinwijzer-traject bewust bij stilstaan.
We maken ruimte voor wat er echt in jou leeft.
Voor ideeën die te snel werden afgewezen.
Voor verlangens die nooit echt werden uitgesproken.
En maken concreet wat ze vertellen over hoe jij het anders zou willen.
Benieuwd hoe het Zinwijzer-traject werkt?
